plamy chodzą parami


Przy okazji zamieszania z AR1476 warto przyjrzeć się pewnej właściwości obiektów „heliograficznych”. Rejestrowana aktywność pola magnetycznego Słońca daje zupełnie inny jego obraz niż obrazy w zakresie promieniowania. Magnetogram Słońca zależy też od rozdzielczości przyrządów, zakłóceń i sposobu obróbki danych.

http://www.astrosurf.com/rondi/obs/shg/magnetogram_anglais.htm

przetworzone dane dają obraz widzialny pola magnetycznego różny zależnie od sprzętu i metody – http://www.astrosurf.com/rondi/obs/shg/magnetogram_anglais.htm

Plamy słoneczne pojawiają się zawsze parami. Obok plamy o biegunie północnym znajduje się druga o biegunie południowym, niekoniecznie symetryczna kształtem wobec tej pierwszej. Zjawisko to jest tłumaczone procesem powstawania plam: rura z liniami pola magnetycznego wygina się i zaczyna wystawać ponad powierzchnię Słońca. Jeden otwór jest „wypływający”, a drugi „wpływający”.  Stąd para plam słonecznych o przeciwnej biegunowości. Odpowiednio obrobione dane dają obraz powierzchni Słońca z widocznymi odrębnymi obszarami silnego pola magnetycznego.

http://obs.astro.ucla.edu/cur_mag_fe1.html

Magnetogram z 11 maja 2012 z wieży obserwacyjnej Mount Wilson

To jeszcze nie wszystko. W konkretnym cyklu słonecznym występuje prawidłowość, że plamy o biegunowości dodatniej są prowadzące na półkuli północnej, a ujemnej – prowadzące na południowej. To znaczy, że zgodnie z ruchem obrotowym Słońca, najpierw jest prowadząca, która ciągnie za sobą tę drugą. W kolejnym cyklu jest odwrotnie: na półkuli północnej prowadząca będzie o biegunowości ujemnej.

Do tego schematu należy jeszcze dodać fakt, że zanim znikną wszystkie plamy jednego cyklu, zaczynamy obserwować już plamy cyklu następnego, a więc o odwrotnej biegunowości plam prowadzących.

Cykle słoneczne są ponumerowane i kiedyś wrócę do wyjaśnienia, dlaczego pierwszy cykl ma numer 1. Obecnie Słońce znajduje się w 24 cyklu.

Na kolorowanym magnetogramie z serwisu jsoc.stanford.edu możemy oglądać niezwykły obraz grupy 1476:

http://jsoc.stanford.edu

Magnetogram z dnia 2012 05 11 07:14 UTC
Kolory magnetogramu odpowiadają obserwowanej biegunowości obszaru
Obraz ze strony http://jsoc.stanford.edu

Grupa znajduje się na półkuli północnej i przesuwa się w obrocie Słońca w prawo. Wiodąca grupa plam w kolorze czerwonym ma biegun południowy S (w czarnobiałym magnetogramie odpowiada czarnym polom). Widać, że ciągnie za sobą grupę plam (postępujących) o przeciwnej biegunowości – N – w kolorze niebieskim.

Jednocześnie jest obserwowalna nie tak medialna grupa 1477 na półkuli południowej. Dopiero wychyliła się zza krawędzi i nie jest tak dobrze widzialna, ale poczekajmy aż będzie en face. W tym układzie wiodąca jest północna N, a postępująca południowa S.

http://jsoc.stanford.edu

Magnetogram z dnia 2012 05 11 07:14 UTC
Kolory magnetogramu odpowiadają obserwowanej biegunowości obszaru
Obraz ze strony http://jsoc.stanford.edu

PS.

Wokół biegunów plam słonecznych szykuje się podobno jakieś zamieszanie, o mającej pojawić się anomalii pisze Twoja Pogoda, ale nie zweryfikowałem tego tekstu z czymkolwiek innym.

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii plamy słoneczne (sunspots), pole magnetyczne i oznaczony tagami , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s